ارتباط ارتودنسی و دندان‌های عقل چیست؟


باور عمومی بر این است که رویش دندان‌های عقل می‌تواند موجب بهم ریختن دندان‌های پیشین به خصوص در فک پایین گردد ولی پژوهش‌های اخیر نشان داده است که در این مورد اغراق شده و عامل اصلی بهم ریختن دندان‌های پیشین فک پایین در سنین حدود ١٨ تا٢٠ سالگی که اتفاقا همزمان با رویش دندان‌های عقل می‌باشد، رشد افتراقی و مقطعی فک پایین نسبت به فک بالا در جهت جلو می‌باشد. این امر موجب می‌شود که دندان‌های فک پایین برای اینکه در رابطه‌ی طبیعی با دندان‌های بالا باقی بمانند تحت تاثیر تغییر بالانس نیروهای وارده از بافت‌های نرم اطراف، به سمت زبان حرکت کرده و به اجبار در یک قوس کوچکتر قرار بگیرند که این خود باعث بهم ریخته شدن آنها می‌گردد.

ارتباط ارتودنسی و دندان‌های عقل

به این ترتیب نقش دندان‌های عقل در به هم ریختن دندان‌ها کمرنگ‌تر شده است ولی به عنوان یک راهکار عملی می‌توان گفت در صورتی که دندان‌های عقل دارای فضای کافی برای رویش بوده و در زاویه و موقعیت مناسب و درست رویش نمایند و در تماس مناسب با دندان مقابل باشند و بیمار نیز مشکلی در آن ناحیه نداشته باشد نیازی به بیرون آوردن آنها نیست و می‌توانند به عنوان یک دندان نرمال مورد استفاده باشند اما اگر این دندانها موقعیت مناسبی نداشته و نهفته یا نیمه نهفته باشند، یا مشکلاتی نظیر التهاب لثه و غیره برای بیمار ایجاد کرده باشند بهتر است اقدام به بیرون آوردن آنها صورت گیرد. البته به طور معمول وجود دندان‌های عقل تداخلی با درمان ارتودنسی نداشته و لزوما کشیدن دندان‌های عقل قبل از انجام درمان ارتودنسی ضروری نیست و می‌توان در حین درمان ارتودنسی و یا پس از انجام آن اقدام به کشیدن آنها نمود.

به اشتراک بگذارید: