بهترین زمان و سن مناسب برای ارتودنسی


ageortho

امروزه متخصصین ارتودنسی می‌توانند بدون در نظر گرفتن سن بیمار مشکلات دندانی بسیاری را با موفقیت برطرف کنند. اما این بدان معنا نیست که سن شروع درمان ارتودنسی مهم نیست. در حقیقت، سن می‌تواند نقش کلیدی در زمان و هزینه‌های مورد نیاز برای تکمیل درمان ارتودنسی داشته باشد. درمان زودهنگام برخی از مشکلات ارتودنسی مزایایی دارد. ارزیابی اولیه می‌تواند به بهبود رشد فک و برخی مشکلات ناهنجاری فک، مانند آندربایت کمک کند. درمان زودهنگام همچنین فضای کافی برای رشد صحیح دندان‌های دائمی را فراهم می‌کند و احتمال کشیدن دندان در آینده را کاهش می‌دهد.

اگر درصدد اقدام درمان ارتودنسی برای خود هستید، برای شروع درمان و احساس ظاهر بهتر هیچگاه خیلی زود یا خیلی دیر نیست! درمان ارتودنسی می‌تواند پایه لبخند زیبا را همان گونه که توصیه می‌شود در اوایل 7 سالگی ایجاد کند، با این حال، روش ارتودنسی برای بسیاری از بزرگسالانی که به دنبال لبخند بهتر هستند یا برای حل بسیاری از مشکلات دندانی و همچنین درد سر، گردن و صورت مراجعه می‌کنند، نیز موفق بوده است. بهتر است تصمیم در مورد زمان شروع درمان ارتودنسی به متخصص ارتودنسی سپرده شود. برای مشاوره با متخصصان ما در کلینیک تخصصی ارتودنسی دکتر عبدالهی و یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های  02122799264 و 02122799232 تماس حاصل فرمایید.

معاینه ارتودنسی در سن 7 سالگی

ageortho1

گذار از دندان‌های شیری (دندان‌های نوزادی) به دندان‌های دائمی بسیار مهم است. دندان‌های شیری پایه دندان‌های دائمی و موقعیت مناسب آنها را تعیین می‌کنند. به همین دلیل مهم است که برای معاینه کودکتان، زمانی که هنوز دندان‌های اولیه خود (دندان‌های شیری) را دارد، به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید. ممکن است دندان‌های کودک شما صاف به نظر برسند، اما مشکلات ناهنجاری فک می‌توانند وجود داشته باشند.

برخی از مشکلات دندانی فرزندتان که بعضی از آنها در زیر اشاره شده است، ممکن است نشانه‌ای از لزوم معاینه ارتودنسی باشد.

  • دشواری در جویدن یا گاز زدن
  • تنفس از دهان
  • مکیدن انگشت شست
  • دارای دندان‌های نامرتب، بدشکل و یا درنیامده
  • دارای فکی که ناهنجاری دارد یا صدا ایجاد می‌کند.
  • مشکل در صحبت کردن
  • گاز گرفتن گونه یا سقف دهان
  • دارای دندان‌هایی که به طور غیرمعمول روی هم قرار می‌گیرند یا اصلا به هم نمی‌رسند.
  • عدم تعادل صورت
  • دندان قروچه و ساییدن دندان‌ها به هم
  • فکی که بیش از حد جلو و یا بیش از حد عقب است.

مداخله زودهنگام

درمان اولیه به متخصص ارتودنسی فرصتی برای امور زیر ارائه می‌دهد:

  • هدایت صحیح رشد فک
  • خطر آسیب کمتر به دندان‌های جلویی
  • اصلاح عادت‌های نادرست یا مضر برای دندان
  • بهبود ظاهر و اعتماد به نفس
  • هدایت دندان‌های دائمی به موقعیت مطلوب‌تر
  • ردیف بودن و هماهنگی بیشتر دندان‌ها، لب‌ها و چهره

اگر درمان اولیه ارتودنسی ضروری به نظر برسد، متخصص ارتودنسی شما می‌تواند طرح درمانی را برای هدایت دندان‌های فرزندتان به موقعیت مناسب طراحی کند. در این مرحله، کودک شما وارد مرحله‌ای می‌شود که به آن درمان ارتودنسی دو مرحله‌ای گفته می‌شود.

درمان مرحله یک ارتودنسی

درمان ارتودنسی فاز یا مرحله اول به ارتودنسی پیشگیری نیز شناخته می‌شود. درمان اولیه ارتودنسی اغلب به این خاطر آغاز می‌شود که برخی از ناهنجاری‌ها مانند شلوغی دندان‌ها در یک کودک 7 ساله نسبت به کودکی بزرگ‌تر و یا بزرگسالان آسان‌تر است، زیرا فک کودک 7 ساله هنوز در حال رشد است.

به عنوان مثال، با درمان ارتودنسی فاز اول، متخصص ارتودنسی شما ممکن است از یک گسترش دهنده فک برای گسترش قوس بالایی دندان‌های کودکتان استفاده کند، و این باعث می‌شود که فضای بیشتری برای رشد دندان‌های دائمی در شلوغی کمتر و به طور بالقوه با فاصله بیشتر وجود داشته باشند. درمان اولیه نیز به طور بالقوه ممکن است برخی از مشکلات مربوط به دندان‌ها، مانند دندان‌های خرگوشی و کراس بایت را با انواع خاصی از لوازم ارتودنسی درمان کند. این فرآیند می‌تواند نیاز به عمل جراحی فک را در طول زندگی آینده کاهش دهد و مدت زمان درمان با بریس را در سال‌های نوجوانی کوتاه نماید.

دوره استراحت ارتودنسی

بین مرحله اول و دوم درمان ارتودنسی یک دوره «استراحت» یک یا دو ساله خواهد بود. در طی این زمان، دهان فرزند شما مجاز است رشد خود را انجام دهد و بقیه دندانهای دائمی کودک‌ احتمالا در موقعیت‌های بهتری نسبت به چیزی که بدون درمان فاز یک اتفاق می‌افتاد، در می‌آیند. در طول دوره استراحت، مراجعات به متخصص ارتودنسی‌ تنها برای برنامه‌ریزی برای زیباتر شدن لبخند کودک شما برنامه‌ریزی شود. متخصص ارتودنسی همچنین ممکن است نگهدارنده‌ای برای کودک شما تجویز کند تا در طول دوره استراحت برای حفظ اثرات فاز اول بریس از آن استفاده کند.

مرحله دو ارتودنسی

هنگامی که تمام دندان‌های دائمی کودک شما بیرون آمدند، درمان مرحله دو ارتودنسی شروع می‌شود. معمولا درمان فاز دو مستلزم گذاشتن بریس‌های بالایی و پایینی برای مدتی تعیین شده بسته به مورد فردی کودک شما است. این دوره، زمانی است که در صورت گذراندن درمان فاز یک به طور واقعی از مزایای تصمیم خود برای ارتودنسی دندان بهره‌مند می‌شوید. به خاطر مرحله یک، در طول مرحله دو کودک به احتمال زیاد استفاده از بریس در زمان کوتاه‌تر و به صورت راحت‌تر  نسبت به زمانی که به تازگی درمان ارتودنسی را آغاز نموده است، تجربه خواهد کرد.

ارتودنسی بزرگسالان

ageortho2

درمان ارتودنسی دیگر مخصوص نوجوانان یا کودکان نیست. در واقع، انجمن متخصصین ارتودنسی اعلام می‌کند که یکی از پنج بیمار ارتودنسی، بیش از 21 سال سن دارد. بسیاری از بزرگسالان به این دلیل درمان ارتودنسی را انتخاب می‌کنند که اهمیت حفظ سلامتی خود را درک می‌کنند و به دنبال احساس بهتری نسبت به ظاهرشان هستند.

بیماران بالغ به خوبی با درمان تطبیق پیدا می‌کنند. می‌توان از ارتودنسی نامرئی برای زیبایی ظاهری بیشتر استفاده کرد. درمان ارتودنسی بزرگسالان می‌تواند به علت حرکت کندتر دندان‌ها از طریق استخوان فک دیرتر پاسخ دهد. با این حال، در بسیاری از موارد، این مشکل کوچک با سطوح بالای انطباق با دستورالعمل‌های درمان (مانند تمیز کردن دهان و دندان و رژیم غذایی که در بزرگسالان مشاهده می‌کنیم جبران می‌شود) .

دلایل رایجی که بزرگسالان ارتودنسی انجام می‌دهند

  • نامرتبی دندان یا مال اکلوژن، که باعث ایجاد دندان‌های نامناسب می‌شود.
  • شلوغی دندان‌ها و یا فاصله‌دار بودن دندان‌ها، که احتمالا باعث پوسیدگی دندان یا بیماری‌های لثه می‌شود.
  • درد غیرعادی فک ، یا فشار ناشی از کجی دندان‌ها
  • تمایل به داشتن دهان سالم‌تر و لبخند زیباتر

گزینه‌های درمانی برای بزرگسالان

برای بسیاری از بزرگسالان، ذهنیت داشتن بریس فلزی برای امتناع از پذیرش درمان کافی است. با این حال، گزینه‌های درمان ارتودنسی در حال حاضر انواع بریس و تجهیزات راحت، زیبا، و سفارشی را برای رفع نیازهای شما ارائه می‌دهد. انواع بریس‌ها عبارتند از:

تفاوات بین ارتودنسی بزرگسالان و کودکان و نوجوانان

تفاوت عمده در درمان بزرگسالان و کودکان و نوجوانان، این است که در بیماران جوان‌تر، استخوان‌های فک هنوز در حال رشد هستند. در بزرگسالان، رشد این استخوان‌ها متوقف شده‌اند. سایر تفاوت‌ها عبارتند از:

  • از بین رفتن لثه یا استخوان (بیماری پریودنتال): بزرگسالان بیشتر از کودکان دچار تحلیل لثه و یا حتی از دست دادن استخوان به علت بیماری لثه یا بیماری پریودنتال پیشرفته هستند. بیمارانی که دندان‌های صاف‌تر دارند کمتر به بیماری‌های لثه مبتلا می‌شوند.
  •  دندان‌های پوسیده یا از دست رفته: با گذشت زمان، دندان‌ها می‌توانند فرسوده شده و به جایگاه‌های دیگری تغییر کنند که تنها با مراقبت‌های ارتودنسی اصلاح می‌شود. دندان‌های از دست رفته می‌توانند باعث تغییر مکان و چرخیدن دندان‌ها شوند، که منجر به ایجاد نامرتبی دندان و افزایش احتمال بیماری لثه می‌گردد.
  •  درمان ارتودنسی ناقص در جوانی: بسیاری از افراد بعضی از درمان‌های ارتودنسی را در کودکی یا نوجوانی انجام می‌دهند، اما درمان خود را هرگز کامل نمی‌کنند. اما بزرگسالان تصمیم به تکمیل درمان ارتودنسی خود می‌گیرند تا به لبخند سالم و زیبایی که همیشه به دنبال آن بوده‌اند دست یابند.
به اشتراک بگذارید: