خطرات احتمالی درمان ارتودنسی


در صورتی که درمان ارتودنسی توسط متخصصین دارای صلاحیت انجام شود معمولا خطرات عمده‌ای ندارد و بیشتر صدمات ناشی از درمان‌های ارتودنسی در مواقعی مشاهده می‌شود که درمان توسط افراد غیر متخصص انجام می‌گردد. ولی به‌طور کلی می‌توان ریسک‌های درمان ارتودنسی را این‌گونه بر شمرد:

تحلیل ریشه

در طول درمان ارتودنسی بسته به وسعت حرکت‌های دندانی، مختصری کوتاهی ریشه (کمتر از یک میلی‌متر) ممکن است دیده شود که طبیعی است و هیچ مشکلی ایجاد نمی‌نماید.
اما در صورت اعمال نیروی سنگین، احتمال تحلیل ریشه افزایش می‌یابد البته در موارد بسیار نادری حتی با وجود اعمال نیروهای سبک و صحیح، تحلیل ریشه‌ی وسیعی اتفاق می‌افتد که دلیل مشخص نداشته و قابل پیش‌بینی نمی‌باشد.
البته خوشبختانه این موارد بسیار بسیار نادر بوده و جای نگرانی برای بیماران نیست. البته با معاینات رادیوگرافیک دوره‌ای می‌توان از پیشرفت این موارد نیز جلوگیری نمود.

خطرات احتمالی درمان ارتودنسی - تحلیل ریشه

 

تحلیل استخوان و بافت‌های نگهدارنده دندان‌ها

گاهی به‌طور طبیعی در طول درمان ارتودنسی مختصری تحلیل یا عقب رفتن لثه و استخوان اطراف دندان‌ها (بافتهای پریودنتال) دیده می‌شود که جای نگرانی نیست ولی در صورت افزایش میزان آن می‌بایست اقدامات لازم صورت گیرد. در صورتی که بررسی‌ها و اقدامات لازم پریودنتال پیش از آغاز درمان انجام گردد ریسک این موارد بسیار کمتر شده و می‌توان با خاطری آسوده به انجام درمان پرداخت.

خطرات احتمالی درمان ارتودنسی - تحلیل استخوان

 

التهاب لثه‌ها

التهاب به میزان مختصر در حین درمان ارتودنسی طبیعی است و می توان با رعایت بهداشت و استفاده از دهان شویه‌ها از میزان آن کاست، ولی در صورت شدت آن می‌بایست به متخصص مربوطه مراجعه نمود، از سوی دیگر عدم رعایت بهداشت در طول درمان ارتودنسی، افزون بر افزایش ریسک پوسیدگی‎های دندان می‎تواند موجب افزایش التهاب لثه و بروز ژنژیویت گردد.
در این صورت لثه متورم و قرمز شده و با تحریک مختصری دچار خونریزی می‎گردد.
در صورتی که فقدان بهداشت به مدت طولانی ادامه یابد، ممکن است قسمت قابل توجهی از سطح دندان و حتی براکت‎ها توسط لثه‎ی متورم پوشیده شود و حتی پس از برداشت براکت‎ها نیز افزایش حجم لثه ادامه داشته و ممکن است برای رفعِ آن نیاز به جراحی و برداشت لثه اضافی وجود داشته باشد.

خطرات احتمالی درمان ارتودنسی - التهاب لثه‌ها

 

پوسیدگی دندانی

درمان ارتودنسی هیچ خطری از نظر افزایش ریسک پوسیدگی‌های دندانی ایجاد نمی‌نماید البته به شرطی که بیمار بهداشت دهان را به‌صورت درست و کامل رعایت نماید و همچنین وسایل ارتودنسی به‌صورت صحیح و با دقت توسط پزشک متخصص ارتودنسی بر روی دندان‌ها قرار گرفته باشد. بدین ترتیب باور غلط مبنی بر اینکه درمان ارتودنسی باعث پوسیدگی دندان می‌گردد مردود بوده و ایجاد پوسیدگی عمدتا به دلیل عدم رعایت بهداشت توسط بیمار می‌باشد. استفاده از دهان شویه‌های فلوراید (علاوه بر مسواک و نخ دندان به روش صحیح و میزان کافی) می‌تواند در پیشگیری از بروز پوسیدگی‌ها موثر باشد.
در بیماران تحت درمان ارتودنسی بدلیل وجود براکت‎ها و دیگر ابزار درمان بر روی دندان‎ها،مکان‎های بسیاری به عنوان پناهگاه میکروب‌ها وجود دارند و در صورت فقدان بهداشت کافی و تمیز نشدن مکان‎های مذکور لکه‎های سفیدی در اطراف براکت‎ها ایجاد می‎گردد، که نشان از آغاز پوسیدگی دندانی دارد.
پس از پایان یافتن درمان و برداشت براکت‎ها، جای خالی آنها که توسط لکه‎های سفید احاطه شده‎اند،کاملا مشهود بوده و منظرهٔ بسیار نازیبایی را ایجاد می‎نماید.

خطرات احتمالی درمان ارتودنسی - پوسیدگی دندانی

 

تحریک بافت‌های نرم مانند لب، گونه و زبان

در چند روز ابتدای درمان احتمال بروز تحریکاتی نظیر التهاب یا زخم بر روی بافت‌های نرم وجود دارد که با استفاده از موم‌های مخصوص می‌توان از آنها پیشگیری نمود. همچنین در صورت ضربه یا برخورد اجسام به لب‌ها و یا گونه احتمال ایجاد صدمه توسط وسایل ارتودنسی وجود دارد که بیماران می‌بایست در این موارد احتیاط بیشتری نموده و حتی الامکان در معرض اینگونه حوادث قرار نگیرند.

خطرات احتمالی درمان ارتودنسی - تحریک بافت‌های نرم مانند لب، گونه و زبان

به اشتراک بگذارید:

wer
5wu