روش‌های انجام ارتودنسی


درمان ارتودنسی شامل طیف وسیعی از درمان‌هاست که به روش‌های گوناگون و با استفاده از ابزارها و لوازم متعدد و گسترده‌ای انجام می‌گردند که در اینجا به اختصار به تعدادی از آنها اشاره می‌گردد:

ارتودنسی متحرک

شامل گروهی از درمان‌هاست که توسط انواع وسایل متحرک انجام می‌شوند. در این موارد بیمار می‌تواند وسیله تجویز شده را از دهان خارج کرده و مجددا قرار دهد. این درمان‌ها عمدتا شامل اصلاح بهم ریختگی‌های ساده و محدود و یا پیشگیری از بروز مشکلات بعدی و یا ایجاد تغییراتی در رشد در سنین کمتر می‌باشند.

روش‌های انجام ارتودنسی - تصویر شماره 1

 

ارتودنسی ثابت

در این نوع درمان وسایل ارتودنسی توسط چسب‌های مخصوص بر روی دندان‌ها نصب شده و توسط بیمار قابل برداشت نیستند. رایج‌ترین این ابزارها براکت‌ها و بندهای ارتودنسی هستند که در واقع همانند دستگیره برای اعمال نیرو به دندان‌ها عمل می‌کنند. به‌طور معمول این وسایل از جنس فلزی (استننلس استیل) می‌باشند ولی انواع نامرئی و همرنگ دندان نیز وجود دارند. درمان‌های پیچیده‌تر ارتودنسی عمدتا توسط وسایل ثابت انجام می‌گردند.

 

براکت‌های همرنگ دندان

یکی از انواع ابزارهای ارتودنسی ثابت براکت‌های همرنگ هستند که می‌توانند از جنس پلاستیک و بیشتر سرامیک باشند. این براکت‌ها نسبت به انواع فلزی کمتر قابل رویت بوده و جزو وسایل ارتودنسی نامرئی به شمار می‌روند. البته این براکت‌ها معایبی نیز دارند که شامل شکنندگی، حجیم‌تر بودن، اصطکاک بیشتر، تغییر رنگ و حالت (در انواع پلاستیکی) می‌باشند.
البته انواعی از براکت‌های سرامیکی موجودند که دارای شیار فلزی بوده و بدین ترتیب سیم ارتودنسی با فلز درتماس بوده و لذا اصطکاک مربوطه همانند براکت‌های فلزی خواهد بود. همچنین اخیرا امکان استفاده از سیم‌های همرنگ هم فراهم شده که به همراه براکت‌های سرامیکی انتخاب مناسبی برای بزرگسالان از جهت نامرئی بودن وسایل می‌باشد.

روش‌های انجام ارتودنسی - تصویر شماره 2

 

براکت‌های لینگوال (سطح پشتی دندان‌ها)

یکی دیگر از انواع ابزارهای ارتودنسی ثابت براکت‌های لینگوال هستند که بر روی سطح زبانی (لینگوال) یا پشتی دندان‌ها قرار می‌گیرند. بدین ترتیب این براکت‌ها کاملا نامرئی بوده و در نمای معمول دیده نمی‌شوند. این براکت‌ها نیز معایبی نظیر ظرافت، آزار زبان، هزینه بالا و سختی کار توسط پزشک را دارا می‌باشند. همچنین این براکت‌ها در همه‌ی موارد ناهنجاری‌ها قابل استفاده نبوده و در مواردی محدودیت کاربردی دارند.

 

روش DAMON

این عنوان به نوعی از سیستم‌های براکتی داده شده که در یک دوره تبلیغات زیادی در مورد آن انجام شد و البته قسمتی از آنها تنها جنبه بازاریابی داشته و تا حدی اغراق آمیز بوده است.
این سیستم براکتی طوری طراحی شده که اصطکاک کمتری داشته و دندان‌ها سهولت حرکت بیشتری دارند. هم چنین تعداد دفعات مراجعه بیمار کمتر در نظر گرفته شده است.
ادعای دیگری نیز در مورد سیستم DAMON مطرح شده مبنی بر اینکه در اکثر موارد از کشیده شدن دندان‌ها اجتناب می‌گردد که این نیز تا حدی اغراق آمیز می‌باشد. البته این روش مزایای گفته شده را تا حد معقولی دارا می‌باشد که شاید در سایر سیستم‌های براکتی نیز تا اندازه‌ای دیده شوند.

 

پلاک‌های شفاف یا Clear Aligners

این روش اخیرا بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اولین ابداع کننده‌ی آن شرکت Invisalign آمریکا بوده و لذا این روش به Invisaling معروف گردیده است. در این روش یک سری پلاک شفاف برای بیمار ساخته می‌شود که هر یک می‌بایست به مدت مشخص توسط بیمار استفاده شود تا میزان مختصری دندان‌ها را حرکت داده و به حالت ایده‌آل و مرتب دندان‌ها نزدیک نماید. بدین ترتیب با استفاده کامل از آنها دندان‌های بیمار از حالت نامرتب اولیه به حالت مرتب نهایی جابه‌جا می‌شوند. این پلاک‌ها پس از قرارگیری بر روی دندان‌ها تقریبا به‌طور کامل نامرئی بوده و دیده نمی‌شوند و لذا برای افراد بزرگسال به ویژه با شغل‌های حساس بسیار مناسبند. البته این روش نیز در مختصری از ناهنجاری‌ها دارای محدودیت کاربرد می‌باشد.

لازم به ذکر است برای آگاهی بیشتر در مورد انواع ارتودنسی نامرئی می‌توانید به لینک ارتودنسی نامرئی واقع در صفحه نخست مراجعه فرمایید.

به اشتراک بگذارید:

wer
5wu