سایر پرسش‌های رایج


پرسش‌های رایج ارتودنسی

پرسش: چگونه از نیاز فرزندمان به درمان ارتودنسی آگاه شویم؟
پاسخ: به‌طور معمول تشخیص این نیاز برای شما دشوار است زیرا بسیاری از ناهنجاری‌ها می‌توانند وجود داشته باشند در حالی که دندان‌های پیشین کودک مرتب به نظر می‌رسند. از سوی دیگر برخی ناهنجاری‌ها ممکن است به نظر پیچیده و نگران‌کننده باشند در حالی‌که خودبخود برطرف می‌شوند. مراجعه به دندانپزشک به شما کمک می‌کند ولی پرسیدن از ما بهترین منبع برای شماست زیرا تنها تخصص و حرفه‌ی ما ارتودنسی است. ویزیت ابتدایی، کامل و جامع است و از این که فرزند شما را مورد معاینه قرار دهیم و در صورت نیاز توصیه‌های لازم را به شما ارائه دهیم بسیار خرسند خواهیم شد.

 

سایر پرسش‌های رایج - تصویر شماره 1

 

پرسش: نشانه‌های ابتدایی مشکلات ارتودنسی چیست؟
پاسخ: اگرچه تشخیص نیاز به درمان ارتودنسی برای شما آسان نیست، نشانه‌های زیر می‌توانند شما را به جستجوی درمان ارتودنسی هدایت کنند. از فرزندتان بخواهید دهانش را باز کند و به دندان‌هایش نگاه کنید. اگر هرگونه نشانه‌ای از چرخش و بهم ریختگی دندان‌ها، فاصله‌ی بین دندان‌ها و یا روی هم افتادن آنها دیده می‌شود فرزند شما ممکن است به درمان ارتودنسی نیاز داشته باشد. سپس از او بخواهید تا دندان‌ها را کاملاً روی هم بگذارد در حالی‌که لب‌هایش را باز نگه دارد تا شما دندان‌های او را ببینید. اگر دندان‌های پیشین بالا و پایین لب به لب هستند و یا دندان‌های بالا خیلی جلوتر از دندان‌های پایین قرار دارند و یا دندان‌های بالا بیش از 50 درصد دندان‌های پایین را می‌پوشانند و یا دندان‌های بالا عقب‌تر از دندان‌های پایین قرار می‌گیرند احتمال نیاز به درمان ارتودنسی وجود دارد.

 

پرسش: کودکان در چه سنی بهتر است توسط متخصص ارتودنسی معاینه شوند؟
پاسخ: توصیه شده که کودکان در سن 7 سالگی تحت معاینه‌ی ارتودنسی قرار گیرند زیرا برخی ناهنجاری‌های ارتودنسی اگر در سنین پایین‌تر و در ابتدا تشخیص داده شوند و درمان‌های لازم را دریافت کنند به درمان‌های پیچیده‌تر در آینده نیاز نخواهند داشت.

 

پرسش: آیا برای درمان ارتودنسی محدودیت سنی وجود دارد؟
پاسخ: خیر، سن به خودی خود فاکتور تعیین‌کننده‌ای نیست بلکه سلامت لثه‌ها و استخوان نگهدارنده‌ی دندان‌ها اهمیت بسیاری دارد. بیش از 30% بیماران ما را بزرگسالان تشکیل می‌دهند و این میزان در حال افزایش است.

 

پرسش: آیا درمان ارتودنسی دردناک است؟
پاسخ: امروزه درمان ارتودنسی بسیار پیشرفت کرده است. اصولاً براکت‌ها در چند روز اول موجب حساسیت مختصری در دندان‌ها می‌شوند ولی درد قابل توجه ایجاد نمی‌کنند. این مشکل می‌تواند به سادگی با یک مسکن معمولی برطرف شود. براکت‌های امروزی کوچک‌تر و راحت‌تر بوده و با استفاده از تکنولوژی، تطابق آنها با بافت‌های دهان افزایش یافته است. ما از آخرین و با کیفیت‌ترین مواد و ابزارهای موجود برای کاهش درد و ناراحتی و همچنین کاهش زمان درمان بهره می‌گیریم.

 

پرسش: در صورت فقدان یک یا چند دندان هنوز می‌توان درمان ارتودنسی انجام داد؟
پاسخ: بله، وقتی یک دندان وجود ندارد، دندان‌های مجاور به سمت فضای خالی حرکت می‌کنند که این امر موجب بروز مشکلات جویدن، زیبایی و پریودنتال (بافت‌های نگهدارنده دندان) می‌گردد. درمان ارتودنسی می‌تواند در درمان و پیشگیری مشکلات مذکور مفید باشد. همچنین می‌تواند با تنظیم فضاهای موجود شرایط را برای جایگزینی دندان‌های غایب توسط دندانپزشک فراهم کند.

 

پرسش‌هایی پیرامون درمان ارتودنسی

پرسش: منظور از فاز I یا پیشگیری و فاز II درمان ارتودنسی چیست؟
پاسخ: فاز I یا درمان پیشگیری معمولاً زمانی آغاز می‌شود که بیشتر دندان‌های شیری بیمار موجود بوده و تعداد کمی از دندان‌های دائمی رویش کرده‌اند. در این مرحله سن بیمار معمولاً حوالی 7 سالگی است. هدف از درمان پیشگیری، دخالت زودهنگام در ناهنجاری‌های متوسط و شدید ارتودنسی به منظور حفظ یا تخفیف آنهاست. این مشکلات شامل ناهنجاری‌های اسکلتی و بهم ریختگی دندان‌هاست. این فاز درمانی از مزایای جهش رشدی فرد استفاده کرده و یک ناهنجاری شدید را به ناهنجاری متوسط و قابل درمان‌تر تبدیل می‌کند. به عنوان مثال درمان پیشگیری می‌تواند نیاز به کشیدن دندان‌ها و یا انجام جراحی را کاهش دهد و یا نتیجه‌ی با ثبات‌تری را در درمان‌های آینده ایجاد نماید. البته اکثر بیماران فاز I یا پیشگیری به درمان فاز II به منظور حصول نتیجه‌ی کامل و ایده‌آل نیاز دارند.
فاز II درمان معمولاً چند سال بعد انجام می‌شود تا دندان‌های دائمی تقریباً به طور کامل رویش یافته باشند. در این زمان معمولاً سن فرد حدود 11 تا 13 سالگی است. هدف فاز II درمان ارتودنسی رسیدن به یک الکوژن (جفت شدن دندان‌های دو فک) ایده‌آل با حضور کلیه‌ی دندان‌های دائمی است.

 

پرسش: درمان کامل یا جامع ارتودنسی (Comprehensive) چیست؟
پاسخ: این درمان شامل درمان ارتودنسی در زمانی است که دندان‌های دائمی به طور کامل حاضرند پس می‌تواند در هر سنی (پس از رویش دندان‌های دائمی) انجام شود. این درمان در افرادی که فاز I یا پیشگیری ارتودنسی را انجام نداده‌اند شایع‌تر است.

 

پرسش: آیا همه‌ی کودکان به درمان فاز I یا پیشگیری نیاز دارند؟
پاسخ: البته خیر، تنها برخی ناهنجاری‌ها نیاز به مداخله‌ی فاز I دارند و بقیه موارد می‌توان تا رویش تمام یا اکثر دندان‌های دائمی صبر کرد.

 

پرسش: آیا در صورت نیاز به درمان پیشگیری، می‌توان از آن صرف نظر کرد و درمان را به فاز II موکول نمود؟
پاسخ: این امر توصیه نمی‌شود. اینکه فرزند شما به درمان فاز I نیاز دارد به این معنی است که ناهنجاری‌های فرزند شما تا حدی پیچیده است و نیاز به مداخله‌ی اولیه دارد. در صورت عدم انجام درمان اولیه، امکانات درمانی آینده محدودتر شده و درمان مشکل‌تر می‌گردد. همچنین ثبات دراز مدت درمان نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. به‌علاوه احتمال کشیدن دندان‌های بشتر و یا انجام جراحی و افزایش هزینه‌های درمان بیشتر می‌گردد.

 

پرسش: طول مدت درمان ارتودنسی چقدر است؟
پاسخ: به طور معمول براکت‌ها بین 6 ماه تا 30 ماه و یا بیشتر در دهان قرار می‌گیرند. فاکتورهای مؤثر درطول درمان شامل شدت ناهنجاری، سن و میزان همکاری بیمار و میزان حرکت دندانی ممکن، می‌باشند.

 

پرسش: درمان ارتودنسی با و بدون کشیدن دندان چیست و مزایا و معایب هریک کدام است؟
پاسخ: کشیدن دندان در درمان ارتودنسی به منظور ایجاد فضا برای مرتب نمودن سایر دندان‌ها صورت می‌گیرد در حالی‌که در موارد بدون کشیدن دندان، دندان‌ها با توسعه قوس دندانی و یا سایش برخی از دندان‌ها مرتب می‌گردند. در صورت تعیین طرح درمان صحیح و انجام درست مراحل درمان، هرکدام از روش‌های فوق می‌توانند نتایج مطلوب و قابل قبولی را ایجاد نمایند.

 

پرسش: چرا مال اکلوژن‌ها می‌بایست درمان گردند؟
پاسخ: پیرو مطالعات انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا، مال اکلوژن‌های درمان نشده می‌توانند موجب بروز مشکلات بسیاری گردند. برای نمونه مسواک زدن و تمیز کردن دندان‌های بهم‌ریخته و نامرتب سخت‌تر و گاهی غیر ممکن است که این خود باعث ایجاد پوسیدگی و یا بیماری لثه می‌گردد و یا دندان‌های جلو زده بیشتر در خطر ضربه خوردن و شکستن هستند. کراس بایت‌ها می‌توانند باعث رشد نامطلوب فک و سایش نامناسب دندان‌ها گردند. اپن بایت‌ها (وجود فاصله بین دندان‌های دو فک هنگامی که بر روی هم قرار می‌گیرند) می‌توانند موجب عادت جلو آوردن زبان هنگام بلع و یا مشکلات تکلم شوند. در نهایت ارتودنسی چیزی بیشتر از یک لبخند زیبا به شما هدیه می‌کند. این درمان از شما انسانی سالم‌تر می‌سازد.

 

چند پرسش شایع دیگر

پرسش: انواع براکت‌های ارتودنسی کدام‌اند؟
پاسخ: گاهی براکت‌های تزئینی به اشکال و رنگ‌های گوناگون توسط برخی شرکت‌ها تولید می‌شوند که البته همیشه در دسترس نیستند. براکت‌هایی که به طور معمول مورد استفاده هستند شامل براکت‌های فلزی‌اند که عمدتاً از جنس استنلس استیل می‌باشند و برای اکثر بیماران نوجوان توصیه می‌شوند. به ندرت براکت‌هایی با پوشش طلا نیز وجود دارند که هماهنگی بیشتری با رنگ دندان‌ها دارند. گونه‌ی دیگر براکت‌ها شامل براکت‌های همرنگ دندان یا بی‌رنگ هستند که می‌توانند از جنس پلاستیک و یا سرامیک باشند که نوع سرامیکی آنها به‌دلیل خواص برتر رواج بیشری دارند. این نوع براکت‌ها به دلیل اینکه فقط در صورت نزدیک بودن قابل دیدن هستند بیشتر در بزرگسالان مورد استفاده دارند. این براکت‌ها شکننده هستند و نیاز به مراقبت بیشتری دارند. ترکیب این براکتها با سیم‌های همرنگ دندان گزینه‌ی مناسبی برای بیمارانی است که از دیده شدن وسایل ارتودنسی شکایت دارند.

 

some-other-faq-2

 

پرسش: آیا برای استفاده از براکت‌ها یا سیم‌های همرنگ دندان باید هزینه‌ی اضافی پرداخت گردد؟
پاسخ: بله، هزینه‌ی قرار دادن براکت‌های سرامیکی مختصری بیشتر از براکت‌های فلزی است. همچنین استفاده از سیم‌های همرنگ دندان مستلزم پرداخت هزینه‌ی اضافی است.

 

پرسش: به طور کلی آیا درمان ارتودنسی درمان گران قیمتی است؟
پاسخ: در صورتی که ناهنجاری‌های ارتودنسی به موقع تشخیص داده شده و تحت درمان قرار گیرند هزینه‌ی کمتری را نسبت به حالتی که در مراحل پیچیده‌تر درمان شوند خواهند داشت. ضمناً نحوه پرداخت مرحله‌ای در این درمان موجب می‌گردد که دشواری آن‌چنانی برای متقاضیان آن نداشته باشد. همچنین بسیاری از بیمه‌ها امروزه مقداری از هزینه‌ی این درمان را در صورت ارائه گواهی پزشک متخصص ارتودنسی تحت پوشش قرار می‌دهند.

 

پرسش: چگونه دندان‌ها حرکت می‌کنند؟
پاسخ: اطلاعات مربوط به چگونگی حرکت دندان‌ها در بخش دانستنیهای سودمند، سایر مطالب مفید آورده شده است.

به اشتراک بگذارید:

wer
5wu