مینی ایمپلنت (مینی اسکرو) در ارتودنسی


Minidentalimplants

مینی ایمپلنت‌های دندانی جایگزین ایمپلنت‌های معمول می‌باشند، اما معمولا در شرایطی استفاده می‌شوند که ایمپلنت‌های کوچکتر برای قرار گرفتن در یک مکان باریک مورد نیاز باشد. دندان‌های کوچکتر و دندان‌های نیش موارد مناسب برای مینی ایمپلنت‌ها می‌باشند چرا که  دستگاه‌هایی هستند که مانند پروتزهای فک پایین نیاز به ثبات دارند.

مینی ایمپلنت‌های دندان همچنین ابزار جدیدی برای کنترل دقیق حرکات دندان در برخی از درمان‌های ارتودنسی می‌باشند. این ایمپلنت‌ها بخاطر اینکه تکیه‌گاه خوبی فراهم می‌کنند؛ به این معنی که کنار استخوان ثابت شده و سپس به یک دندان یا بخشی از دندان متصل می‌شوند تا در طول درمان به آرامی حرکت کنند، به محبوبیت رسیده‌اند. مینی ایمپلنت‌ها توسط متخصصین ارتودنسی برای اصلاح مشکلات بایت استفاده می‌شوند که در غیر این صورت نیازمند عمل جراحی فک (جراحی ارتوگناتیک) خواهد بود. تکنیک‌های مینی ایمپلنت بخشی از آموزش تخصصی ارتودنسی می‌باشد.

مینی ایمپلنت‌ها، که به TAD  (ابزار موقتی انکوریج) شناخته می‌شوند، مکانیک ارتودنسی را تغییر داده‌اند. این ابزارها اغلب به جای شکل‌های دیگر تکیه‌گاه مانند هدگیر استفاده می‌شوند و در بعضی موارد می‌توانند جایگزین مناسبی برای عمل جراحی فک باشند. اگر متقاضی خوبی برای استفاده از مینی ایمپلنت به عنوان بخشی از درمان خود هستید، این ابزارها بسیار ساده و به راحتی قابل قرار دادن و برداشتن هستند. پس از اینکه ایمپلنت‌ها وظیفه خود را به عنوان بخشی از درمان شما به انجام رساندند، متخصص ارتودنسی به سادگی و در عرض چند ثانیه آنها را باز خواهد کرد. برای آشنایی بیشتر با مینی ایمپلنت‌ها (مینی اسکرو) در ارتودنسی و یا رزرو نوبت در کلینیک تخصصی ارتودنسی دکتر عبدالهی می‌توانید با شماره‌های 02122799264 و 02122799232 تماس حاصل فرمایید.

ساختار

Minidentalimplants1

مینی ایمپلنت دندانی ساختار مشابهی مانند ایمپلنت‌های معمولی اما در فرم کوچکتر دارد. این مینی ایمپلنت‌ها دارای دو قسمت هستند؛ یک پیچ تیتانیومی با یک سر گرد در انتها و یک سوکت با یک حلقه لاستیکی که دندان را به پیچ متصل می‌کند. ایمپلنت‌های معمول 3.4 تا 5.8 میلی متر عرض دارند، اما مینی ایمپلنت‌ها 1.8 تا 3.3 میلی متر قطر و 10 تا 15 میلی متر طول دارند.

مزایای مینی ایمپلنت در مقایسه با ایمپلنت‌های معمولی

Minidentalimplants2

عدم نیاز به جراحی پیچیده فلپ

مینی ایمپلنت‌ها همانطور که از نام آنها برمی‌آید، به طور کلی از تمام مزایای ایمپلنت‌های معمولی برخوردار می‌با‌‌شند، اما کوچکتر هستند و می‌توانند بدون جراحی پیچیده فلپ در محل قرار گیرند.

فرآیند کم تهاجمی‌تر با دوره بهبودی کمتر

مینی ایمپلنت‌ها مانند پروتزها نیاز به جراحی ندارند، بنابراین پروتز دندانی می‌تواند در عرض چند ساعت قرار گیرد و روند بهبودی بسیار سریع‌تر اتفاق بیفتد. زمان بهبودی از چند ماه به چند روز کاهش می‌یابد.

بدون نیاز به پیوند استخوان

بر خلاف برخی از درمان‌های کاشت ایمپلنت که نیاز به بررسی‌های بیشتر و پیوند استخوان به منظور تامین استخوان کافی برای محافظت از پیچ ایمپلنت دارد، معمولا نیازی به پیوند استخوان اضافی و پرهزینه نیست.

درد کمتر

مزاحمت کمتر برای استخوان و بافت اطراف به این معنی است که اکثر بیماران فقط برای یک یا چند روز بعد از این روش، به داروهای مسکن نیاز دارند.

آسودگی

به طور معمول این روش را می‌توان در یک جلسه انجام داد و اکثر بیماران می‌توانند بعد از ظهر همان روز به خوردن غذا به صورت عادی بازگردند. اما انجام ایمپلنت‌های معمول چندین ماه طول می‌کشد و نیاز به حداقل دو ویزیت دیگر دارد.

راحتی

بر خلاف دندان‌های مصنوعی، مینی ایمپلنت‌ها لغزش ندارند یا احساس ناخوشایند به همراه ندارند. با این حال، می‌توانند برای اصلاح و بهبود پروتزها مورد استفاده قرار گیرند.

جلوگیری از افتادگی صورت

از آنجا که مینی ایمپلنت مانند ریشه دندان در استخوان فک شما ثابت می‌شود، از افتادگی صورت که می‌تواند با از دست دادن استخوان رخ دهد جلوگیری می‌کند.

عوارض کمتر

نقص مینی ایمپلنت و عوارض آن به دلیل بهره‌گیری از تکنیک‌ها و روش‌هایی که تیم پزشکان در طول سال‌ها استفاده کرده‌اند، بسیار نادر است.

قیمت مناسب

هزینه مینی ایمپلنت‌های دندانی کمتر از ایمپلنت‌های معمول است.

مینی ایمپلنت در درمان ارتودنسی

Minidentalimplants3

مینی اسکرو ارتودنسی یک پیچ یا پین کوچک است که به هر فک متصل می‌شود تا دندان مورد نظر را حرکت دهد و از حرکت سایر دندان‌ها در جهت اشتباه جلوگیری کند. درمان با مینی ایمپلنت ارتودنسی یا ابزار موقتی انکوریج (TAD) امکان موقعیت‌دهی مطلوب دندان‌ها را فراهم می‌کند که با استفاده از تجهیزات ثابت بدست نخواهد آمد. این اسکروها برای تقویت انکوریج دندان و یا در بیمارانی که دندان خود را از دست داده‌اند، استفاده می‌شوند.

مینی ایمپلنت‌های ارتودنسی معمولا در استخوان بین ریشه‌های دندان یا کام قرار می‌گیرند. اگرچه به طور کلی، بسیار متنوع هستند و می‌توانند در مناطق مختلف حفره دهان و در مراحل متفاوت درمان ارتودنسی استفاده شوند. متخصص ارتودنسی به دلیل تخصص و تجربه، مینی ایمپلنت را در محل مناسب قرار می‌دهد.

کاربردها در ارتودنسی

Minidentalimplants4

مینی ایمپلنت‌ها زمانی در ارتودنسی استفاده می‌شوند که متخصص ارتودنسی نیاز به یک انکوریج بسیار پایدار و حرکت دندان در اطراف آن داشته باشد. استفاده‌های مختلفی برای مینی ایمپلنت در ارتودنسی وجود دارد. مهمترین آنها در زیر شرح داده شده است:

مینی ایمپلنت‌ها می‌توانند برای جلوگیری از درمان‌های پیچیده، دردناک و وقت‌گیر ارتودنسی، مانند جراحی فک یا جایگزین کردن دندان کمک کننده باشند.

  • این ابزارها برای بستن فاصله بین دو دندان پس از کشیدن دندان استفاده می‌شود؛ بنابراین بیمار نیاز به جایگزین کردن دندان کشیده شده ندارد، که نشان دهنده صرفه جویی قابل توجهی است.
  • مینی ایمپلنت‌ها می‌توانند در رویش دندان‌های نهفته که به دلیل موقعیت نادرستشان قادر به رویش در موقعیت مناسب نیستند،کمک کننده باشند،مانند زمانی‌ که یک دندان قدامی بیمار نهفته شده و یا زمانی‌که نامرتبی دندان ها در بخش قدامی دهان وجود دارد.در چنین شرایطی متخصص ارتودنسی میبایست دندان‌های قدامی را به عقب و معمولا به فضای خالی ناشی از کشیدن یک دندان حرکت دهد در حالی‌که دندان‌های عقب میبایست در محل خود بدون حرکت باقی بمانند.مینی اسکروها در بین دندان‌های عقبی بالا قرار داده می‌شوند و کش‌های الاستیکی از مینی اسکروها به دندان‌های قدامی متصل شده وآن‌ها را به عقب حرکت می‌دهند و در عین حال مینی اسکروها دندان‌های عقب را نیز در محل خود نگه می‌دارند.
  • این ابزارها می‌توانند فضای خالی ناشی از کمبود یک دندان، زمانی که بیمار رشد خود را به پایان نرسانده است را حفظ کنند، تا از تغییر موقعیت ناخواسته دندان‌ها جلوگیری شود.

مراحل درمان‌ مینی ایمپلنت

مراحلی که منجر به قرارگیری مینی ایمپلنت می‌شود بسیار شبیه به ایمپلنت‌های معمولی است.

  • ژل بی‌حس کننده (بدون تزریق) در جایی که ایمپلنت قرار می‌گیرد اعمال می‌شود.
  • جراح سوراخ کوچکی برای قرارگیری هر مینی ایمپلنت در فک ایجاد می‌کند.
  • مینی ایمپلنت‌ها در جای خود پیچ شده و در فک ثابت می‌شوند.
  • برای اصلاح پروتزهایی که به مینی ایمپلنت متصل می‌شوند اقداماتی انجام می‌شود. این تغییرات یا در کلینیک یا در یک آزمایشگاه خارجی انجام می‌گردد.
  • پروتزهای اصلاح شده بر روی مینی ایمپلنت‌ها ثابت می‌شود. گاهی اوقات برای افزایش راحتی بیمار تنظیماتی لازم است.

مینی ایمپلنت چه مدت قرار می‌گیرد؟

این زمان بستگی به نوع درمان ارتودنسی شما دارد. متخصص ارتودنسی بیمار را آگاه می‌کند که استفاده از مینی ایمپلنت چه مدت زمان نیاز دارد. ممکن است که مینی ایمپلنت فقط برای چند ماه مورد نیاز باشد یا در کل دوره درمان ارتودنسی استفاده شود.

عوارض

مطالعات علمی نشان می‌دهد که مینی ایمپلنت‌ها به دندان‌های شما و سایر بافت‌های دهان آسیب نمی‌رسانند. اکثریت قریب به اتفاق مینی ایمپلنت‌ها در طول درمان با بریس پایدار باقی می‌مانند و باعث احساس ناراحتی کمی می‌شوند. اگرچه، 10 تا 20 درصد از آنها در ماه‌های اول شروع به شل شدن می‌کنند. اگر این اتفاق بیفتد، گاها دردناک است و در صورت لزوم مینی ایمپلنت جایگزین می‌شود. با این حال، در صورت داشتن هر گونه سوال و یا نگرانی در مورد مینی ایمپلنت، متخصص ارتودنسی قادر به کمک خواهد بود.

مراقبت‌ها

شما نیاز به مراقبت کمی بیشتری برای مینی ایمپلنت نسبت به بریس ثابت خواهید داشت. توصیه می‌شود از یک مسواک کوچک که در دهانشویه ضد عفونی قرار گرفته است، برای تمیز کردن اطراف بالای مینی ایمپلنت به آرامی استفاده کنید. همچنین از کشیدن مسواک برقی بر روی مینی ایمپلنت خودداری کنید

هزینه

از آنجا که مینی ایمپلنت‌ها کوچکتر هستند و روش اعمال آن سریع‌تر و کم تهاجمی‌تر می‌باشد و همچنین شانس عوارض کمتری وجود دارد، مینی ایمپلنت‌ها ارزان‌تر از ایمپلنت‌های معمول هستند. اگرچه این روش نیاز به زمانی برای برنامه ریزی دارد، زمان واقعی صرف شده توسط دندانپزشک برای آماده کردن شما برای این فرایند، انجام و تکمیل روش، نظارت بر آن و رسیدگی به هرگونه عوارض ناشی آن، بسیار کمتر است، که هزینه‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

به اشتراک بگذارید:

wer
5wu