چند اصطلاح رایج در مورد روابط دندانی و فکی


پیش از پرداختن به چند اصطلاح رایج در مورد روابط دندانی و فکی لازم است ابتدا حالت نرمال و طبیعی در روابط فکی و دندانی تعریف شود.
صورت یک فرد در بعد عمودی به سه بخش تقسیم می‌شود:

  • فوقانی: از خط طبیعی مو (Hair Line) تا گودی بین دو ابرو
  • میانی: از گودی بین دو ابرو تا زیر بینی
  • تحتانی: از زیر بینی تا زیر چانه

در یک فرد نرمال این سه بخش می‌بایست بطور تقریبی مساوی یکدیگر باشند.

چند اصطلاح رایج در مورد روابط دندانی و فکی - تصویر شماره 1

از نمای نیم‌رخ و در بعد قدامی خلفی (جلو عقب بودن فکین) فک بالا و پایین نسبت به یکدیگر و نسبت به جمجمه می‌بایست در یک راستا قرار داشته باشند به طوری‌که نیم‌رخ یک فرد نرمال تقریبا مستقیم و یا کمی محدب باشد.
در روابط دندانی نیز هنگام قرارگیری دندان‌ها بر روی هم دندان‌های فک بالا می‌بایست در حدود 2-3 میلی‌متر بیرون‌تر از دندان‌های فک پایین قرار بگیرند. همچنین دندان‌های قدامی (نیش و پیشین) فک بالا در حدود 2 تا 3 میلی‌متر دندان‌های پایین را در بعد عمودی بپوشانند. حال به اصطلاحات مربوط به ناهنجاری‌های دندانی – فکی می‌پردازیم.

 

کراس بایت (Cross Bite)

به حالتی گفته می‌شود که هنگام قرارگیری دندان‌های دو فک بر روی هم، دندان‌های فک بالا داخلی‌تر از دندان‌های فک پایین قرار گیرند. این حالت می‌تواند در دندان‌های خلفی به صورت یک‌طرفه یا دو طرفه و یا در دندان‌های قدامی دیده شود. در هنگام وجود کاستی در رشد فک بالا و یا رشد بیش از حد فک پایین این وضعیت شایع است. کراس بایت می‌تواند دندانی و یا اسکلتی و یا به هر دو صورت ایجاد شود.

کراس بایت

 

رابطه‌ی کلاس یک، دو و سه دو فک

این سه اصطلاح روابط دو فک (و دندان‌های آنها) را در بعد قدامی خلفی (جلو و عقب بودن) تعریف می‌نمایند به طوریکه رابطه کلاس یک یا نرمال حالتی است که فک پایین در حدود 2 تا 3 میلی‌متر عقب‌تر از فک بالا قرار گیرد. رابطه‌ی کلاس دو وقتی است که فک پایین بیش از 2 تا 3 میلی‌متر عقب‌تر از فک بالا قرار گیرد و حالت کلاس 3 حالتی است که فک پایین جلوتر از فک بالا قرار گیرد.
این سه حالت نیز می‌توانند به شکل دندانی، اسکلتی و یا به هر دو صورت وجود داشته باشند.

چند اصطلاح رایج در مورد روابط دندانی و فکی - تصویر شماره 2

 

اپن بایت و دیپ بایت (open bite and deep bite)

این اصطلاحات به ناهنجاری‌های مربوط به رابطه‌ی عمودی دندان‌های دو فک نسبت به یکدیگر اطلاق می‌گردد. اپن بایت حالتی است که هنگام قرارگیری دندان‌های دو فک بر روی یکدیگر تعدادی از آنها به یکدیگر نرسند و بین آنها فاصله‌ای وجود داشته باشد و در مقابل دیپ بایت حالتی است که هنگام قرارگیری دندان‌های دو فک بر روی یکدیگر تعدادی از آنها -معمولا دندان‌های قدامی یا پیشین- به میزان بیش از حد یکدیگر را در بعد عمودی بپوشانند.

اپن بایت

اپن بایت و دیپ بایت می‌توانند دندانی و یا اسکلتی باشند و یا به هر دو صورت وجود داشته باشند. در هنگام وجود زمینه‌ی اسکلتی علائمی نیز در صورت بیمار دیده می‌شود به طوریکه در اپن بایت اسکلتی ارتفاع صورت بیمار به ویژه در یک سوم تحتانی بلندتر و در دیپ بایت اسکلتی کوتاه‌تر از حد نرمال می‌باشد.

دیپ بایت

به اشتراک بگذارید:

wer
5wu