کشیدن یا نکشیدن دندان در درمان‌های ارتودنسی



به نظر می‌رسد که مقوله کشیدن دندان‌های دائمی به منظور انجام درمان ارتودنسی هنوز برای بسیاری از مراجعه کنندگان به متخصصین، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد به طوری‌که بسیاری از بیماران عزیز معتقدند که این مساله در میان متخصصین ارتودنسی امری سلیقه‌ای است تا جایی که بعضی از بیماران یک پزشک را به دلیل اینکه در درمان ارتودنسی از بیماران دندان نمی‌کشد و یا کمتر می‌کشد نسبت به پزشک دیگر ترجیح می‌دهند. به همین دلیل بر آن شدیم در این فرصت به این مورد پرداخته و تا اندازه‌ای آگاهی مخاطبین را در این زمینه افزایش دهیم.
در بسیاری از بیماران کشیدن یا نکشیدن دندان کاملاً بستگی به شرایط بیمار داشته و تابع فاکتورهای مختلفی از قبیل وضعیت قرارگیری دندان‌ها٬ نوع ناهنجاری‌های دندانی و اسکلتی بیمار٬ سایز و زاویه دندان‌ها، میزان کمبود فضا وجود یا عدم وجود انحراف دندان‌ها به یک سمت، وجود یا عدم وجود تنگی یا باریکی قوس‌های دندانی٬ وضعیت لب‌ها و برجستگی یا عدم برجستگی آنها می‌باشد. همچنین بدتر شدن پوسیدگی دندان و شلوغی بیش از حد دندان‌ها نیز از دیگر علل کشیدن دندان در ارتودنسی می باشد. در اینجا به توضیح برخی از فاکتور های ذکر شده می‌پردازیم.

کشیدن یا نکشیدن دندان در درمان‌های ارتودنسی

در مورد کمبود فضا جهت قرار گرفتن دندان‌ها به طور منظم٬ فاکتورهای مختلفی دخیل‌اند مثلاً سایز دندان‌ها و سایز فک کاملاً به ژنتیک فرد بستگی دارد. در این مورد گاهی این تصور نادرست وجود دارد که با رشد بیمار فک‌ها بزرگتر شده و فضای لازم برای قرار گیری دندان‌ها فراهم می‌گردد، در صورتی‌که رشد و افزایش سایز فک‌ها از قسمت پشت اولین دندان‌های آسیای بزرگ صورت می‌گیرد در حالی‌که دندان‌های دائمی که عمدتاً دچار کمبود فضای رویش می‌شوند در جلوی این دندان‌ها واقع‌اند که این فضا در حین رشد ثابت مانده و افزایش نمی‌یابد و به همین دلیل در مواردی که دندان‌ها به میزان زیادی درشت‌تر از فضای فکی موجود باشند، کشیدن دندان اجتناب ناپذیر است. همچنین فاکتورهای محیطی نیز در کاهش فضای رویش دندان‌ها می‌توانند دخیل باشند مثلاً از دست دادن بعضی از دندان‌های شیری زودتر از موعد طبیعی می‌تواند موجب حرکت دندان‌های عقب به سمت جلو شده و این فضا را کوچکتر کند که گاهی کشیدن دندان را گریز ناپذیر می‌نماید.
ناهنجاری‌های فکی نیز در این مورد دخیل‌اند، مثلاً جلو یا عقب بودن یک فک و طبعاً دندان‌های آن نسبت به فک دیگر می‌تواند تعیین کننده باشد به طوری‌که گاهی در مواردی از ناهنجاری‌های فکی در صورت طبیعی بودن سایر فاکتورها کشیدن دندان در یک فک انجام می‌گیرد و فک دیگر بدون کشیدن دندان تحت درمان ارتودنسی قرار می‌گیرد. حرکت و انحراف دندان‌ها به چپ یا راست نیز تعیین‌کننده است به طوری‌که در مواردی ممکن است کشیدن دندان به صورت یک‌طرفه صورت گیرد البته در صورتی‌که فاکتورهای دیگری موجود نباشند. در مواردی از باریکی قوس دندانی ممکن است بتوان با گسترش آن مقداری فضا برای جا دادن دندان%

به اشتراک بگذارید:

wer
5wu